Bahá'í Faith

Bahá'í Faith

"Wert thou to harken to the melodies of this mortal Bird, then wouldst thou seek out the undying chalice and pass by every perishable cup." Bahá'u'lláh, The Seven Valleys

he Bahá'í Faith is practiced throughout the world today by millions of believers of all races, cultures and economic backgrounds. Bahá'ís believe in one God who communicates with His creatures by means of messengers, or Manifestations of God. Some of these Manifestations include Moses, Jesus, Mohammed, Zoroaster and Buddha. In our time, the two Bahá'í Manifestations include The Báb (or "Gate") and Bahá'u'lláh ("The Glory of God", pronounced ba-ha-oo-la).

The Bahá'í Faith began in 1844, in what was then Persia (now the country of Iran), when The Báb declared His mission. This was to prepare the faithful for He who was to follow, much as John the Baptist in the Christian faith prepared his followers for the coming of Christ. The Báb revealed many prayers and scriptures during His short ministry, which ended when He and over 10,000 of His followers were martyred. Many of the remaining believers were impoverished and forced into exile. Among the exiles were Bahá'u'lláh and His family, including His young son 'Abdu'l-Bahá. In 1863, while in exile in Iraq, Bahá'u'lláh declared His mission. Bahá'u'lláh spent the rest of His life in prison and exile, where He revealed the scriptures that guide the lives of present-day Bahá'ís.

Today, Bahá'ís in every corner of the globe practice the teachings of Bahá'u'lláh and Abdu'l-Bahá, and their revealed prayers form the core of the believers' devotions.

Bahá'ís believe in one God, in the elimination of all forms of prejudice and intolerance, and in the basic agreement of science and religion. Bahá'ís encourage charity and hospitality, education, and unity. There are no Bahá'í clergy.

Many Bahá'í resources are available for you on the web, with some of my favorites listed below.

• Bahai.org is the attractively designed home of the Bahá'í Faith on the web. An excellent introduction to the Faith.
• The Bahá'í Faith Index contains links to Bahá'í-related sites around the world, including translations of scriptures in many languages.
• The Bahá'ís Magazine is an online version of an illustrated magazine often presented as an introduction to Bahá'í history and beliefs.
• The Bahá'í Websites page contains a selection of links to other popular Bahá'í websites.

But perhaps the best way to learn about our Faith is to attend an informal meeting Bahá'ís call a fireside in your own community. There you can likely enjoy a cup of tea with kind and friendly people who will be happy to answer your questions. If you live in North America, you may request literature or a phone call from a Bahá'í in your area by calling 1-800-22-UNITE. You are always welcome at our Shoreline, Washington firesides,

تحري حقيقت

تحري حقيقت يكي از تعاليم اساسي ديانت بهائي است . تحري حقيقت درباره‌ي موضوعي يعني بررسي و تحقيق و درك حقايق راجع به آن مطلب. ضد تحريري تقليد است كه در كتاب لغت بمعني قلاده بگردن انداختن آمده است و مقصود بيرون كردن از عقايد ديگري است بدون تفكر و تعقل.

چنانچه درباره‌ي اين تعليم حضرت بهاء‌الله تعمن و تفكر نمائيم در مي‌يابيم تا چه حد مي‌تواند در ترقي افكار و بروز اصالت و كمالات انسان اثر گذارد. تصور نمائيد هر فرد انساني درباره امور فهمه روحاني و اجتماعي و اقتصادي به تحقيق و بررسي برخيزد و فكر و عقل و منطق خود را ميزان قرار دهد، آراء و عقايد مخالف را بشنود و بخواند و بعد خود با كمال انصاف درست را از غلط و خوب را از بد تشخيص دهد. اين چنين انسانهائي را به گروهي ديگر مقايسه كنيد كه تحقيق نكرده، مطالعه ننموده، نسنجيده و باصطلاح كوركورانه به قول ديگري كه اغلب متضمن نفع شخصي است تبعيت نمايند. اصالت انسان و ترقي كمالات وي كدام گروه ظاهر و با هر مي‌گردد؟

حال اين تعليم مبارك را از جهات مختلف مورد تجزيه و تحليل قرار مي‌دهيم:

1- لزوم بررسي و تحقيق براي انسان

دكارت اثبات وجود انسان را بر تفكر گذارده است مي‌گويد من فكر مي‌كنم پس هستم ملاحظه فرمائيد تفكر اثبات كننده وجود انسان است بنابراين چنانچه تفكر را از انسان بگيرند اساس وجود انساني را تكذيب كرده‌‌اند. از طرف ديگر طبق عقايدالبيون انسان بواسطه عقل و فكر از حيوان متمايز است بنابراين چنانچه قدرت تفكر و تعقل او را تحقير و تكذيب كنيم در واقع مقام انسانيت او را از وي سلب كرده‌ايم آدمي واقعاً بايد در امور حق بررسي و تحقيق را براي خود محفوظ نگهدارد.

2- نظر اديان مختلفه درباره تحري حقيقت

(1) در باب ششام كتاب ارميا آيه 16 چنين مي‌فرمايد:

خداوند چنين مي‌گويد بر طريقه‌ها بايستيد و ملاحظه نمائيد و درباره طريقه‌هاي قديم سؤال نمائيد كه طريق نيكو كدام است تا در آن سلوك نموده براي جان خود راحت بيابيد.

(نقل از صفحه 6 كتاب مبادي روحاني تأليف جناب احمد يزداني)

(2) حضرت زرتشت در اوستا مي‌فرمايد:

«اي نيكوان بگوش خود بشنويد و به منش پاكيزه به بينيد و سپس هر مرد و زن را براي خود را بگزيند»

خداوند در قرآن مجيد چنين مي‌فرمايد:

«والذين جاهدوا فينا لنهدينهم سبلنا» يعني كسانيكه در امر ما مجاهده مي‌نمايند ما راه خود را بايشان نشان مي‌دهيم.

بنابراين ملاحظه مي‌شود اصل تحقيق و تجسس مورد تأييد جميع اديان مي باشد.

3- در شرايط و چگونگي تحري حقيق

حضرت بهاءالله در كتاب مستطاب ايقان اين شرايط را باين كلمات بيان فرموده‌اند قوله الا حلي:

سالكن سبيل ايمان و طالبين كاؤس ايقان بايد نفوس خود را از جميع شئونات عرضيه پاك و مقدس نمايند يعني گوش را از استماع اقوال و قلب را از ظنونات متعلقه بسبحات جلال و روح را از تعلق باسباب ظاهره و چشم را از ملاحظه كلمات فانيه و متوكلين علي الله و متوسلين اليه سالك شوند تا آنكه قابل تجليات اشراقات شموس علم و عرفان الهي و محل ظهورات فيوضات غيب نا متناهي گردند زيرا اگر عبد بخواهد اقوال و افعال عباد را از عالم و جاهل ميزان معرفت حق و اولياي او قرار دهد هرگز بر رضوان معرفت رب العزه داخل نشود و بعيون علم و حكمت سلطان احديت فائز نگردد …

و نيز در همين كتاب مي‌فرمايند. (صفحه 148)

اي برادر من شخص مجاهد كه اراده نمود قدم طلب و سلوك در سبيل معرفت سلطان قدم گذارد بايد در بدايت امر قلب را كه محل ظهور و بروز تجلي اسرار غيبي الهي است از جميع غبارات تيره علوم اكتسابي و اشارات مظاهر شيطاني بساك و منزه فرمايد و صدر را كه سرير ورود و جلوس محبت محسبوب از ليست لطيف و نظيف نمايد و همچنين دل را از علاقه آب و گل يعني از جميع نقوش شبيحه و مورد ظليه مقدس گرداند بقسمي كه آثار حب و بخش در قلب نماند كه مبادا آن حب او را بجهتي بي دليل ميل دخد و يا بعض او را از جهتي منع نمايد…

صفات انسان در موقع تحريري حقيقت بايد بشرح زير باشد.

(1) طبق بيان حضرت مسيح بايد تولد تازه يافت تا بتوان در ملكوت الهي داخل شد.

(2) به شطر انصاف توجه نمود.

(3) بيان جمال مبارك در كلمات مكمونه چه زيباست كه مي‌فرمايند:

قوله الاحلي: احب الاشياء هندي الانصاف لاترغب عند ان تكن الي راغباً و لا تفعل منه لتكون لي امينا و انما توفق بذلك ان تشاهد الاشياء بصينك لابيعين العبا و تعرفها بمعرفتك لا به معرفه احد في البلاد …

مضمون بيان مبارك چنين است:

مجبوب‌ترين اشياء نزد من انصاف است از آن روي مگردان چنانچه بخواهي بسوي من آيي و از آن غافل مشو تا اسين من باشي بدين ترتيب موفق خواهي شد اگر اشياه را با چشم خود بيني نه با چشم ساير بندگان و آنها را با معرفت خود بشناس نه با علم ديگري…

4- اثرات و مضرات تقليد

بيان حضرت عبدالبهاء بنحوي كامل اين اثرات را روشن مي‌سازد.

مقصد اينست كه ظلمت تقاليد عالم را احاطه كرده متبعت تقاليد طريق المهي را گم كرده و نور حقيقت را مخفي نموده اگر اين اعم مختلفه تحريري كنند لابد بر اين است كه به حقيقت پي برند و چون حقيقت را يافتند جميع ملت يك ملت گردند و اما مادام مستك بتقاليدند و از حقيقت محروم و اين تقاليد مختلف است لهذا انزاع و جدال درميانست بعض وعد اوت بين ملل شديد است (انتهي)

تقليد و عدم تحري حقيقت سبب شده است كه حقايق پوشيده بماند. بتاريخ اديان توجه كنيد تمام ظهورات الهيه بعلت تعصب و تقليد به مشكلات عظيمه گرفتار گرديدند و بسياري از آنان جان خود را فدا ساختند.

5- تحري حقيقت را در مجراي تشكيلان روحاني دريانت بهاي شخص بهائي در همه شئون خود را مستلزم به تحري حقيقت مي‌داند. از تقليد مي‌پرهيزد دريانت خود را بصرف تقليد انتخاب نمي‌نمايد. وقتي از جميع جهات به حقانيت و مبشريت حضرت اعلي و ظهور كلي حضرت بهاء‌الله ايمان آورد به نصوص توجه دارد مقام حضرت بهاءالله ايمان آورد به نصوص توجه دارد مقام حضرت عبدالبهاء را بعنوان مركز ميثاق الهي و حضرت امرالله را بعنوان ولي امر و مبين آيات الله مي‌پذيرد- طبق نصوص الهي بيت العدل اعظم را به عنوان مرجع تشريح احكام غير منصوصه و مركز روحاني و اداري مي‌شنايد و در محافل مقدسه ملي و محلي و ضيافات و ساير تشكيلات پس از شور و بحث و توجه به آيات الله رأي صواب را قبول مي نمايد. بدين ترتيب روح اتحاد و اتفاق در قالب تشكيلات امري از جميع جهات محفوظ نگه داشته شده است.

حضرت عبدالبهاء می فرمایند : و جمیع ملل به تقالیدی عامیانه تشبث نموده اند و از این جهت با یکدیگر در نهایت اختلاف و غایت نزاع و جدالند اما ظهور حقیقت کاشف این ظلمات است و سبب وحدت اعتقاد زیرا حقیقت تعدد قبول نکن.

The Independent Investigation of Truth

Baha'u'llah emphasizes the fundamental obligation of human beings to acquire knowledge with their "own eyes and not through the eyes of others." One of the main sources of conflict in the world today is the fact that many people blindly and uncritically follow various traditions, movements, and opinions. God has given each human being a mind and the capacity to differentiate truth from falsehood. If individuals fail to use their reasoning capacities and choose instead to accept without question certain opinions and ideas, either out of admiration for or fear of those who hold them, then they are neglecting their basic moral responsibility as human beings. Moreover, when people act in this way, they often become attached to some particular opinion or tradition and thus intolerant of those who do not share it. Such attachments can, in turn, lead to conflict. History has witnessed conflict and even bloodshed over slight alterations in religious practice, or a minor change in the interpretation of doctrine. Personal search for truth enables the individual to know why he or she adheres to a given ideology or doctrine.

Bahá'ís believe that, as there is only one reality, all people will gradually discover its different facets and will ultimately come to common understanding and unity, provided they sincerely seek after truth. In this connection, 'Abdu'l-Bahá said:

Being one, truth cannot be divided, and the differences that appear to exist among the many nations only result from their attachment to prejudice. If only men would search out truth, they would find themselves united.¹

And further:

The fact that we imagine ourselves to be right and everybody else wrong is the greatest of all obstacles in the path towards unity, and unity is necessary if we would reach truth, for truth is one

حضرت بهاءالله می فرمایند : انسان چون به مقام بلوغ فایز شد باید تفحض نماید و متوکلا علی الله و مقدسا عن الحب و البغض در امری که عباد به آن متمسکند تفکر کند و بسمع و بصر خور بشنود و ببیند چه اگر به بصر غیر ملاحضه نماید از مشاهده ء تجلیات انوار نیر عرفان الهی محروم ماند . احزاب مختلفه در عالم موجود و هر حزبی خود را حق دانسته و میدانند بقوله تعالی " کل حزب بما لدیهم فرحون "